Nyves Janssen | Interview

Een openhartig gesprek met Nyves Janssen: een authentieke, gevoelige vrouw met een rebelse buitenkant.

Ik kende Nyves alleen van gezicht. We leerden elkaar pas echt kennen toen ze voor het werk van haar man – Willem Janssen, profvoetballer – naar Limburg verhuisde. Niet veel later keerden ze terug naar Houten en bleef ons contact bestaan. Tijd om met haar de diepte in te gaan. Hoe is het om als 'vrouw van' te leven? En hoe zorg je ervoor dat je jezelf en je eigen dromen niet verliest?

Het moment van besef

Soms weet je ineens: dit moet anders. Voor Nyves kwam dat besef in twee fases. De eerste keer toen haar dochter als baby een glas water omstootte en ze een impuls voelde die haar schrik aanjoeg. De tweede keer, jaren later, toen zij én Willem binnen een jaar tijd allebei in een burn-out belandden. Wat volgde, was een diepe reis van bewustwording, opvoeding en persoonlijke groei. In dit gesprek deelt ze hoe ze familiepatronen doorbrak – niet met boosheid, maar met begrip.

Grote mond, gesloten hart

"Als kind was ik steady," vertelt Nyves. "Ik had een grote mond, maar kwam er vaak makkelijk mee weg. Mijn vader was een hard werkende man, maar streng, met een kort lontje. Mijn moeder deed er juist alles aan om de lieve vrede te bewaren. Praten over gevoelens deden we niet echt snel. Als er ruzie was, losten we dat binnenskamers op. Ik probeerde altijd ervoor te zorgen dat de sfeer goed was, voor iedereen."

Het kantelpunt

Dat patroon leek lang normaal, tot die ene dag in Enschede. "Willem was veel weg, ik zat vol in mijn hormonen. Mijn oudste dochter was zeven maanden, en ik was alweer zwanger van de tweede. Ze stootte een glas water om, en ik voelde de impuls om ontzettend boos te worden op haar. Op dat moment schrok ik enorm. Ik zag mijn vader in mezelf. En ik dacht: nee, dit ga ik anders doen."

Dat moment werd een keerpunt. "Ik had een keuze: volg ik het patroon dat ik ken, of doorbreek ik het? Dat laatste was moeilijker, maar ik wist dat het moest."

Bewust opvoeden zonder boosheid

Nyves benadrukt dat verandering begint met inzicht, maar dat het proces tijd kost. "Onze generatie wordt zich steeds bewuster van opvoedpatronen en probeert ze te doorbreken. Maar dat moeten we doen zonder onze ouders iets te verwijten. Zij deden wat ze konden met de kennis en liefde die ze hadden. Toen ik dat besefte, kon ik mijn frustratie loslaten. En pas toen voelde ik echte vrijheid."

Vriendschap en verbinding

"Vriendschappen en familiecontacten zijn voor mij ingewikkeld. Er liggen vaak torenhoge verwachtingen waar ik niet aan kan voldoen. Ik vind dat het onvoorwaardelijk moet zijn, maar in de praktijk werkt dat anders. Als kind al liet ik mensen niet snel toe, hoewel ik wel open ben. Dat wordt vaak als negatief gezien, maar ik heb een klein aantal vriendinnen die er hetzelfde in staan. Verder heb ik genoeg aan mijn gezin. Mijn fundament ligt daar. Alles verandert, maar mijn gezin blijft. Dat is mijn basis."

"En het mooiste? Ik dacht altijd: ‘Dat kan ik niet.’ Maar toen ik moeder werd, wist ik voor het eerst: ‘Dit kan ik écht goed.’ Dat besef motiveert me elke dag. En dat geef ik mijn kinderen ook mee: ‘Je hoeft maar 1 woordje toe te voegen, nóg.. Ik kan dit nóg niet!’ Dat zeg ik nu ook elke dag tegen mezelf."

Mijn eigen weg kiezen

Die mindset hielp haar ook bij een andere keuze: werken in de interieurbranche. "Ik wist nooit precies wat ik wilde worden als kind, een opleiding kiezen vond ik lastig. Maar creatief bezig zijn, hield mij altijd bezig. Al kreeg ik dan te horen dat je er geen geld mee kon verdienen. Nu kies ik alsnog mijn eigen pad. En het mooiste? Ik krijg er waardering voor."

Samen groeien

Ook haar relatie met Willem heeft veel groei doorgemaakt. Hun dubbele burn-out was een zware, maar noodzakelijke periode. "Iedereen denkt: geweldig, een topvoetballer als man. Maar er is een keerzijde. Je moet egoïstisch zijn en het is eenzaam. Topsporter ben je met je hele gezin. Rust in huis voor een wedstrijd, pasta eten – dat zijn de kleine dingen. Maar ook grote dingen, zoals verhuizen voor een club of zwangerschappen plannen zodat hij erbij kan zijn. Mijn keuzes werden altijd bepaald door zijn carrière."

Pas toen Willem zelf in een burn-out belandde, veranderde er iets. "Ineens kreeg ik de meest confronterende vraag: wie is Nyves zonder Willem? Ik moest zelf keuzes maken, terwijl ik gewend was mee te bewegen. Alles werd voor ons bepaald. Dat leek makkelijk, maar het ontnam me ook zelfstandigheid."

"En toen ontdekte ik iets: ik kan veel meer dan ik dacht. Die gedachte – ‘dat kan ik niet’ – is als een rode draad in mijn leven. Ik deed zeven jaar over de havo, speelde piano maar was lang niet zo goed als mijn zus. Steeds die overtuiging: ik ben niet goed genoeg. En omdat ik daar nooit bevestiging in kreeg, bleef ik het geloven."

De boodschap van Nyves

Nyves’ verhaal laat zien dat verandering altijd mogelijk is. "Je hebt altijd een keuze. Je hoeft niet perfect te zijn, maar je kunt wél bewust kiezen. Stap voor stap, met mensen om je heen die je steunen. Écht in de spiegel durven kijken en openstaan om iedere dag je beste ‘ik’ te zijn. Dan ontstaat er ruimte om te groeien."

"Mijn kinderen geef ik als basis mee: ‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.’ Een ouderwetse uitspraak misschien, maar met een tijdloze waarde."

Droom voor de toekomst

"Dat we liever voor elkaar zijn. En dat begint bij jezelf. Kijk eens om naar de ander. Maak verder schoon dan je eigen straatje – letterlijk en figuurlijk. Denk niet alleen aan je eigen belang, aan geld of materie, maar aan liefde voor elkaar. Op welke manier dan ook."